In de studio van Elise Fouin, luchtontwerper

In de studio van Elise Fouin, luchtontwerper

Deze liefhebbende jaren dertig wisten altijd wat ze in het leven wilde doen. Art. En als ze vandaag een van de ontwerpers is om op de voet te volgen, komt dat omdat haar werk heel dicht bij dat van een beeldend kunstenaar staat. Het verschil zit in de functie. Zijn lichte creaties, vazen ​​of planken - kunnen niet functioneler zijn, zijn zo mooi als sculpturen. Het transformeren van de banaliteit van het dagelijkse leven door objecten of plaatsen zou de definitie van het werk van Elise Fouin kunnen zijn. Het moet gezegd worden dat ze naar een goede school is gegaan en als ze naar haar cursus kijkt, past alles. Van haar jeugd in Vesoul, waar schilderen en de piano deel uitmaakten van haar schoolactiviteiten, tot haar kantoor in Parijs vandaag, volgde haar leven een weg die ze koos. Eerst was er de Boulle-school, goudsmidsectie. Drie jaar later, met diploma in de hand, schreef ze zich nog steeds in voor design op de prestigieuze school en kwam twee jaar later uit met haar tweede diploma.

Een kantoorwerkplaats in het nieuwe Parijs

Het is vanaf daar dat haar professionele leven begint, en niet al te slecht omdat ze stage loopt bij een prachtig bureau. Ze zal drie jaar met Putman aan objecten werken. Het leven is goed, ze begint in de hoofdstad. Elise Fouin en Parijs is waarschijnlijk een sterk verhaal, omdat het kleine meisje uit het oosten een heel precies idee heeft van wat de mooiste stad ter wereld maakt ... de mooiste stad ter wereld. Zijn kantooratelier bevindt zich in een recente wijk, dicht bij de Grande Bibliothèque. Een cinematografische plek, waar de verticale gebouwen gebouwen zijn met strakke lijnen, waardoor hij soms de indruk heeft in een nieuw district van Londen te wonen. Maar voor haar is het vooral Parijs, en ze raakt er nooit moe van. Op zijn bureau, drie gerechten met de contouren van de stad getuigen van zijn gehechtheid. Ze maken deel uit van een project dat het daglicht niet zag, maar ze wanhoopt niet. "Het is een servies dat ik voor de Ateliers de Paris heb ontwikkeld. Ik heb het in 3D gemaakt en ik zou het heel graag willen vinden een Franse industrieel die het publiceert. "Je kunt je inderdaad afvragen waarom toeristen die houden van Parijse symbolen tevreden moeten zijn met een mok waarop staat" I love Paris "," terwijl er zoveel mogelijkheden zijn voor de stad oproepen ", legt ze uit.

De smaak van papier

Elise Fouin heeft echter de bijzonderheid van het liefdevol werken met het materiaal, alvorens belangstelling te tonen voor vormen. Een reputatie die voortkomt uit zijn eerste persoonlijke werk. Wanneer ze bijvoorbeeld de ontelbare mogelijkheden ontdekt die papier behoudt. Sindsdien hebben andere materialen haar verleid, maar in haar studiokantoor badend in het licht, zijn er nog steeds verrassende overblijfselen van deze periode. In het bijzonder de ingangsmuur, bekleed met behang van zijn uitvinding. De grote lais zijn niet tevreden met een originele decoratie, geïnspireerd door de val van massicotage in drukkerijen. Het is ook een opslagruimte, omdat het ruimte biedt om uw e-mail of uw favoriete foto's te classificeren. Elise Fouin noemde het "de functionele achtergrond". Het had esthetiek en bruikbaarheid kunnen toevoegen. Maar dat zou een beetje lang zijn geweest!

Ingang van het museum

Metaal, papier, maar ook glas fascineren haar. Met deze laatste zag Elise Fouin de deuren van een museum opengaan. Het begon allemaal met een bezoek aan een school waar studenten glas leerden leren werken voor laboratoria. Een echte Ali Baba-grot voor de jonge vrouw die nooit moe wordt om te kijken hoe pipetten en spoelen draaien. Vanaf daar werd het idee van een geboren vaas een beetje vreemd, breekbaar en toch van een onfeilbare stabiliteit. Het maakt nu deel uit van de MUDAC * -collectie in Lausanne. En als Elise er trots op is, komt dat vooral omdat ze erin is geslaagd om de glasindustrie een ander begrip te geven. * Museum voor design en hedendaagse toegepaste kunst.

Lof voor eenvoud

Deze zeer speciale kijk op alledaagse voorwerpen is inderdaad het handelsmerk. De industriëlen die een beroep doen op Elise Fouin vergissen zich niet. Ze weten dat het onmiddellijk naar eenvoud zal gaan, terwijl het zijn oorspronkelijke aanraking brengt. Laatste exemplaar tot nu toe met de ontwerp-editor Petite Friture die hem om een ​​wandlamp vroeg. Elise Fouin begon met na te denken over wat haar in het algemeen stoorde aan dit type object: de draden en het gat om aan te sluiten als je het wilt veranderen. Dat is hoe het werd geboren Grillo , een eenvoudige wandlamp, die in de muur past. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het vervaagt omdat het discreet en neutraal wil zijn.

Neem niet teveel ruimte in beslag

Ja, Elise Fouin zorgt ervoor dat hij niet overbelast raakt. Ze laat de ruimte graag leven. Je vingerafdruk erop zetten zonder te pronken is een manier om dingen te doen die bij hen passen. We controleren het in de indeling van zijn werkplek. Een ander van deze ideeën bezet de grote muur waar zijn kantoor zich bevindt. Op een houten gevelbekleding, metalen planken welkom allerlei voorwerpen. Het is een creatie, nog niet gepubliceerd, maar die het verdient te zijn. Een eigentijdse versie van de plank, te monteren als een spelletje Lego, omdat de metalen harnassen worden bevestigd op de houten staanders, volgens behoeften of wensen, en zonder hamer. Als je naar het geheel kijkt, wordt je verrast door deze harmonieuze eenvoud. Een zeer Elise Fouin-manier om lichtheid in het dagelijks leven te brengen.


Video: SUNBRELLA CANOPY by ELISE FOUIN DESIGN STUDIO